همانطور که گفتیم این نامگذاری ها، جهتی اقتصادی در بستره ای اجتماعی را نشان می دهد و در نامگذاری امسال، حمایت از تولید ملی مهمترین هدف اعلام شده است و این در حالی است که در سوالات اساسی که در خصوص سبک زندگی، رهبری بیان داشتند توجه به کیفیت در تولیدات داخلى یکی از مطالبات اساسی ایشان عنوان شده است. اگر بخواهیم از دیدگاه یک فعال اقتصادی که فقط به سود خویش می اندیشد (نه از دیدگاه صنعتگر یا تاجری که ولایتمدار بوده و اشارات ولی امر را بر خود فریضه می داند) نیز تحلیل کنیم، افزایش کیفیت محصولات داخلی اولین گام برای ایجاد و گسترش بازار برای تولیدکنندگان کشوراست و یگانه راه رونق کسب و کار و تولید، داشتن بازارهای با ثبات است نه فقط تزریق نقدینگی در قالب تسهیلات و یا کمک های نقدی، چرا که این کمک ها در حد مُسَکن می توانند ظهور مشکلات را به تعویق بیندازند ولی درمان نمی کنند.
از سوی دیگر، افزایش کیفیت تولیدات داخلی با ورود فناوری های نوین (نه صرفا افزایش اتوماسیون صنعتی) همراه با افزایش وجدان کاری و داشتن چشم انداز بلند مدت امکان پذیر است و در صورت کمبود یا عدم هریک از عوامل فوق این هدف تحقق نمی یابد. اما با نگاهی مثبت در صورت افزایش کیفیت تولیدات ملی و اعتماد بازار به تدریج، زمینه سازی جهتایجاد برندهای معتبر و خوشنام ملی می شود و خود پتانسیلی برای ایجاد بازرهای مطمئن در داخل و حتی در گامی بلندتر در بازرهای بین المللی می شود. البته این موضوع را اغراق ندانید چرا که محصولات ایرانی در صورت داشتن استانداردهای کیفیت بین المللی، در بعضی بازارها بخصوص مسلمان اروپایی و آسیایی مزیت های رقابت دیگری مانند استفاده از برند حلال دارند که غیر قابل چشم پوشی است و… همه این دستاوردها منجر تحقق اقتصاد مقاومتی می شود. البته در نوشتار دیگری به سراغ سیاستگذاران اجرایی خواهیم آمد اما روی سخنم با هموطنان صنعتگرو بازرگانی است که در دل و در عمل آرزوی پیشرفت و تعالی این کشور پر گوهر را دارند که تنها در این صورت ایران اسلامی به عنوان الگوی پیشرفت و عدالت مطرح خواهد شد.
برچسب:
نویسنده: سپیده جعفری